Księga główna

Księga główna pokazuje ten sam zbiór zapisów co dziennik, ale w ujęciu systematycznym — pogrupowany po kontach syntetycznych. Dla każdego konta widzisz saldo otwarcia, obroty okresu (Wn i Ma) oraz saldo zamknięcia.

Dziennik vs. księga główna

To dwa ujęcia tych samych danych (journal_lines), wymagane osobno przez UoR:

Obroty dziennika za okres muszą się zgadzać z sumą obrotów wszystkich kont księgi głównej — Numify uzgadnia to automatycznie, bo oba widoki agregują te same journal_lines z zapisów w stanie isPosted: true.

Model danych

Usługa src/lib/services/general-ledger.ts zwraca dla wybranego konta:

Tylko zapisy isPosted: true wchodzą do kalkulacji. Szkice (isPosted: false) nie wpływają na salda.

Jak czytać saldo

Znak salda zależy od typu konta:

• Konta debetowe (aktywa, koszty — grupy 0–3, 4, 7 koszty): saldo dodatnie po stronie Wn oznacza wartość dodatnią (np. 100 z saldem 5 000,00 zł Wn = 5 000,00 zł w kasie).
• Konta kredytowe (pasywa, kapitały, przychody — grupy 2 rozrachunki zobowiązaniowe, 8 kapitały, 7 przychody): saldo dodatnie po stronie Ma oznacza wartość dodatnią (np. 700 z saldem 50 000,00 zł Ma = 50 000,00 zł przychodu ze sprzedaży).
• Rozrachunki (201, 202): mogą mieć saldo po obu stronach — Wn oznacza należność, Ma oznacza zobowiązanie. W analityce per-kontrahent salda rozwijają się jednoznacznie.

Numify wyświetla saldo zamknięcia w tej konwencji w kolumnie odpowiadającej „naturalnej" stronie danego typu konta, ale w bazie przechowuje oba pola (closingDebit, closingCredit) osobno — interpretacja pozostaje bez wątpliwości.

Konta syntetyczne vs. analityka

UoR, art. 16 ust. 1 wymaga, żeby konta ksiąg pomocniczych (analityka) były uzgodnione z saldami i zapisami na kontach księgi głównej. W Numify realizowane to jest przez:

• Konta syntetyczne — trzycyfrowe (np. 201, 400, 700) — to konta księgi głównej w rozumieniu art. 15 UoR. Ich salda trafiają wprost do zestawienia obrotów i sald, bilansu i RZiS.
• Konta analityczne — cztery+ cyfrowe (np. 201-KONTRAHENT-1), tworzone automatycznie w tle, np. osobne konto analityczne na każdego kontrahenta dla rozrachunków, osobne na każdy środek trwały dla amortyzacji.

Obroty analityki z definicji sumują się do obrotów syntetyka — Numify nie pozwala na rozjazd, bo każdy journal_line wskazuje dokładnie jedno accountId, a hierarchia wynika z chartAccounts.parentAccountId.

Zakres obowiązkowej analityki opisuje UoR, art. 17 ust. 1 — w praktyce dla spółki z o.o. oznacza to analitykę dla:

• środków trwałych i wartości niematerialnych (010, amortyzacja),
• rozrachunków z kontrahentami (201, 202),
• rozrachunków z pracownikami,
• operacji sprzedaży i zakupu (rejestr VAT).

Ekran /general-ledger

Lewa kolumna — lista kont z filtrem zakresu dat. Dla każdego konta widzisz kod, nazwę oraz saldo zamknięcia na wybraną datę. Konta bez obrotów i bez salda otwarcia są domyślnie ukryte.

Prawa kolumna — po kliknięciu konta — kartoteka konta: chronologiczna lista zapisów tego konta z kolumnami: numer zapisu w dzienniku, data, opis, kwota Wn, kwota Ma, saldo narastająco.

Klik w numer zapisu w kartotece otwiera ten sam dialog szczegółów co na ekranie dziennika.

Filtry

• Zakres dat — startDate, endDate. Saldo otwarcia liczy się ze wszystkich zaksięgowanych zapisów przed startDate; obroty i saldo zamknięcia — z zapisów w przedziale [startDate, endDate].
• Typ konta — aktywa, pasywa, kapitały, przychody, koszty — opcjonalnie, żeby zawęzić listę.
• Tylko konta z ruchem — domyślnie włączone; wyłącz, jeśli chcesz widzieć wszystkie aktywne konta z planu kont, również zerowe.

Relacja do innych ekranów

• Dziennik — źródło wszystkich zapisów. Kartoteka konta pokazuje podzbiór dotyczący jednego konta.
• Zestawienie obrotów i sald — zbiorczy widok wszystkich kont z księgi głównej, wymagany przez UoR, art. 13 ust. 1.
• Bilans i RZiS — statutowe raporty agregujące salda kont syntetycznych.

Ograniczenia

• Brak eksportu kartoteki konta do PDF/CSV z tego ekranu — użyj eksportów (w przygotowaniu) lub JPK_KR_PD, który zawiera pełne dane.
• Szkice (isPosted: false) nie wchodzą do księgi głównej — to zgodne z UoR (zapis trafia do księgi głównej dopiero po zaksięgowaniu), ale oznacza, że podgląd „co by było, gdyby" wymaga najpierw zaksięgowania zapisu.
• Brak drukowania księgi głównej — UoR, art. 13 ust. 6 dopuszcza zamiennie przeniesienie treści ksiąg na informatyczny nośnik danych zapewniający trwałość zapisu. Numify spełnia ten wymóg przez eksporty i JPK_KR_PD.

Dlaczego to ważne z punktu widzenia kontroli

Księga główna jest głównym punktem wejścia dla kontrolera podatkowego — to tutaj widać saldo każdego konta i zapisy, które je utworzyły. Wymagania UoR (systematyczność, chronologia na koncie, powiązanie z dziennikiem, uzgodnienie z analityką) są jednocześnie warunkami „niewadliwości" z Ord. Pod., art. 193 § 3. Dziennik + księga główna + analityka + zestawienie obrotów i sald = komplet wymagany do tego, żeby księgi zachowały moc dowodową w postępowaniu podatkowym.